#156 ตัวตนที่หล่นหาย

posted on 25 Oct 2014 18:12 by faiiside in life
 
 
 
 
 
ผ่านมานานพอตัว ที่ไม่ได้มีเวลาคุยกับตัวเอง
บางครั้ง การคุยกับตัวเองของเรา มันก็หมายถึงการเขียนเรื่องของตัวเองลงบล็อค
 
 
 
ใช่แล้ว .
ครั้งนี้กลับมาเพราะความว่างเปล่า กลวงโบ๋ ในใจ
จริงๆก็คือ เราเหมือนกลับไปเป็นเด็กที่มองโลกแคบอีกครั้ง
 
 
 
 
 
เกลียดความรู้สึกนี้
แต่โทษใครไม่ได้
 
เราคงอยู่กับคนอื่น กลมกลืนไปตามสังคม มากไป.
 
 
 
 
 
เคยไม่ชอบอะไรแบบนั้น
แต่สุดท้ายกลับต้องมารู้สึกตัวว่าช่วงที่ผ่านมาตัวเองเป็นอย่างนั้น
 
 
       ประโยคที่ว่ามนุษย์เป็นสัตว์สังคมก็คงจริง
และคงจริงขึ้นมาอีก เมื่อเราอยู่ในสังคมใหญ่ที่ต้องพึ่งพากัน
 
 
 
ผลประโยชน์
ต่าง ต่าง นา นา.
 
 
 
คุยกับคนอื่น จนลืมคุยกับตัวเอง
สุดท้ายคงหลงทาง หาใครไม่เจอในวันที่เจ็บปวด และไร้ทางออก
แม้แต่ตัวเองที่เชื่อมั่น ก็หล่นหายไปกับการละเลย..
 
 
 
ความคิดเป็นล้านอบอวลในช่วงเวลาเหม่อที่ไร้ประโยชน์
เดี๋ยวนี้ความคิดเหล่านั้นมันเปลี่ยนไปมาทีเดียว
การกลั่นกรอง ตัวตนบางส่วน มันเลือนลาง
นี่เรากลายเป็นแบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ?
 
 
 
 
 
 
รู้ตัวอีกที เราปล่อยปละละเลยกับความคิดเห็นของตัวเอง
โดยเอาสิ่งที่เป็นที่นิยมใส่เข้ามาแทน
 
คงต้องเตือนตัวเอง แล้วจัดระบบความคิดใหม่
 
 
 
 
 
 
.
ขอจบ แบบไม่มีบทสรุป
.
 
 
 
 
 
.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

faiiside View my profile

Favourites